Project Description

EVANGELIEDJES VAN GRENZELOOS 1

Ik wil zingen…ik wil zingen nu
ik wil zingen…ik wil zingen over U
ik kan niet anders meer
dan zingen…steeds maar weer
over de Waarheid die mij vult
over genade en geduld
over Uw wonderlijke kracht
en de Liefde die Gij bracht

Ik wil danken…ik wil danken Heer
ik wil U danken…ja, ik dank U meer en meer
ik dank U elke dag
die ik beleven mag
ik dank U voor de grond
de aard van mijn natuur
dank voor de liefde van de zon
de lucht, het water en het vuur

Ik wil stil zijn…ik wil stil zijn nu
ik wil stil zijn…in de rust alleen met U
als ik in me keer
ontmoet ik U mijn Heer
in de stilte van mijn hart
is geen ruimte meer voor smart
daar heeft liefde plaats bereid
en vind ik Uw Aanwezigheid…

en als U vragen zou
“mijn kind… waar bleef je nou ?”
moet ik zeggen…liefste Heer
dat ik U niet kennen wou
maar nu ik U heb ontmoet
en vol Liefde wordt begroet
weet ik…dit is EEUWIG GOED…!

Het schemert in het duister…de dageraad breekt aan
de aarde wacht in spanning op de bron van haar bestaan
zonnegloed streelt liefdevol de wolken…goud omrand
getuigen aan de horizon van het licht dat eeuwig brandt
al wat geen licht verdragen kan slaat ijlings op de vlucht
en de nacht die even heersen mocht verdwijnt in blauwe lucht…

ik hou zo van het licht
ik hou zo van de zon
en ik wou dat in mij…dag en nacht
het licht steeds schijnen kon

vol majesteit verheft de zon zich uit het land omhoog
hetgeen in duister was gehuld wordt zichtbaar voor het oog
nevelen… ze lossen op…de kleuren die ontwaken
en wat de nacht gevangen hield tracht bij het licht te raken
juichend wordt de zon begroet door al wat leven wil
verlangend naar een liefdesvonk…nee, niets houdt zich meer stil…

o, ik hou zo van het Licht
ik hou zo van de Bron
en ik wou dat door mij…dag en nacht
haar Liefde stralen kon

zo laat ik alles stromen
aan wat het Licht me biedt
warme levens-stralen…
meer hoef ik eigenlijk niet
helder ligt voor mij de weg
die ik nog mag gaan
de duisternis verdween vanzelf
dit heeft het Licht gedaan…

Al heel mijn leven zoek ik naar waarheid
maar de leugen dient zich steeds aan
waar vind ik oprechtheid en wie kan ik vertrouwen
ja, ik vraag me af…zou de waarheid wel bestaan…?

maar zie ik een boom die zijn wortels diep gegrond
de takken hoog…het zonlicht begroet
dan zie ik oprechtheid…voel ik vertrouwen
en weet dat achter die boom een Waarheid schuilen moet

Al heel mijn leven zoek ik naar de liefde
maar ze blijft zo ver bij me vandaan
steeds als ik haar vind…ga ik weer verliezen
zou de ware liefde wel bestaan…?

maar zie ik een moeder met haar kind dicht tegen zich aan
de ogen diep verzonken in elkaar
dan zie ik herkenning… voel ik vervulling
en weet door die enkele blik…deze Liefde is oprecht en waar

Al heel mijn leven zoek ik naar een Almacht
naar de God die met mij is begaan
Een die mij liefheeft…die ik kan vertrouwen
Een die altijd naast me blijft staan…

maar zie ik de zon die met liefde de aarde omhult
en al wat leeft tot groeien wekt
dan zie ik haar stralen…voel ik haar warmte
en weet dat achter haar licht een machtige arm zich strekt…

Nu zie ik Uw stralen…voel ik Uw warmte
en weet dat diep in mijn hart Uw Liefde mij heeft gewekt !

LUISTER NAAR JE HART, MIJN KIND…HIER ZUL JE VINDEN

Ik ben in gedachten heel even bij hem
de klank van zijn wezen
de kleur van zijn stem
en ik lees in zijn ogen een brandende pijn
van verlangen…even dicht bij me te zijn…
maar mijn liefde voor hem kent geen enkele smart
ze ligt eeuwig geborgen in het diepst van mijn hart…

ik ga in gedachten weer terug naar die tijd
van snijdende spanning
en steeds weer die strijd
de taal van zijn lichaam heb ik leren verstaan
maar zijn hart heeft hij nimmer open gedaan…
maar mijn liefde voor hem kent geen enkele smart
ze ligt eeuwig geborgen in het diepst van mijn hart…

ik blijf in gedachten nog even bij jou
in mijn hoofd zitten twijfels
maar ik voel geen berouw
want mijn hart laat me weten dat het zo beter is
en de zuivere liefde verdrijft het gemis…

want mijn liefde voor jou kent geen enkele smart
ze ligt eeuwig geborgen in het diepst van mijn hart !

Door warme zonnestralen
springen alle knoppen open
verlangend laat zich ieder soort
door zuiver zonlicht dopen
de harde korst moet wijken
voor verborgen levenskrachten
al-wetende dat…in het licht
nieuw leven staat te wachten…

Sterke levens-stralen
roepen vogels op tot juichen
gedreven moeten zij…steeds weer
het licht hun eer betuigen
en ook de drang tot nestelen
klinkt…door hun lied gehoord
vol levensvreugde worden zij
tot paren aangespoord…

Intense liefdes-stralen
wekken ‘doden’ op tot ‘leven’
en in mensen groeit de wil
om liefde door te geven
ja…vonken worden vuren
die het koel verstand verbranden
waardoor verdwaalde zielen
weer bij hun Bron belanden…

door de liefde voortgedreven
komt de Schepping weet tot leven
wezenlijk op God gericht
nadert alles tot het Licht
nadert alles tot de Zon
Die het leven ooit begon
nader, nader tot de troon
nader, nader tot de Zoon…

In stille eerbied nader ik het ALLERHOOGSTE wezen
Zijn liefde is het die me zegt: “kind, je hebt niets te vrezen”
het wordt steeds lichter om me heen, onderweg naar Huis
het is een hele lange reis…maar eens dan kom ik Thuis !

liefste Jezus…Hemelse vriend
ik wil jou mijn liefde geven
Jij bent Waarheid
Jij bent mijn Licht
de Liefdesbron
waaruit ik wil leven…
heel mijn hart geef ik aan Jou…

liefste Jezus…hemelse vriend
Jij alleen hebt mijn vertrouwen
door Jouw liefde
verdwijnen mijn angsten
ja…zelfs de dood
zal mij nooit meer benauwen…
heel mijn hart geef ik aan Jou…

liefste Jezus…hemelse vriend
wil jij heel dicht bij me blijven…
dank zij Jou
kom ik tot leven
Jij hebt mij zoveel gegeven…
vult de stilte van van mijn nacht
maakt mijn zwakte tot een kracht
leert me zuiver te verstaan
welke weg ik heb te gaan…
neem mijn hand en breng me Thuis
leidt me naar het Vaderhuis…!

Zijn is leven
levend wezen
wezenlijke vorm van het bestaan…
het bestaan is ooit ontstaan
en zal eeuwig levend verder gaan…
al wat leeft heeft voedsel nodig
om te zijn en om te groeien
zonder voeding is er geen bestaan
moet het leven gaan…moet het leven gaan…
in het duister is geen groei
zonder liefde komt er niets tot bloei
kille eenzaamheid zo groot
daar heerst de dood…
maar de ziel verlangt te leven
ze blijft zoeken naar de ware Bron
daar waar het leven ooit begon
zoek die Bron…o, zoek die Bron…
in het licht is volop groei
warme liefde brengt wat leeft tot bloei
speciaal op de mens gericht
dit eeuwig licht…Zijn eeuwig Licht…
zijn is leven
levend wezen
wezenlijke vorm van het bestaan…
het bestaan is ooit ontstaan
en zal eeuwig levend verder gaan
terug naar de Bron
naar het begin
waar ALLES ontstond
en de cirkel is rond…de cirkel is rond

Donderwolken gaan
dreigend vergezicht
hier komt het licht

de duisternis vertrekt nu snel
er onstaat een heerlijk spel
tussen wolken, wind en licht
af en toe een bliksemschicht
dan verheft zich hemelhoog
het teken van de regenboog
wonderlijke kleurenpracht
de natuur is blij en lacht, want…hier komt de zon…hier komt het licht

Winden uitgeraasd
vuren zijn geblust
alles komt to rust

donker wolkendek verdwijnt
oneindig blauwe lucht verschijnt
zij, die nooit aan kracht verloor
het gouden licht breekt juichend door
stralen uit haar gloeiend rond
reiken zelfs tot in de grond
waar het schijnbaar dode wacht
wordt nieuw leven voortgebracht, want…hier komt de zon…hier komt het licht

Ogen lichten op
bij het graf vandaan
het Leven komt er aan

liefdesstralen overal
parels in het tranendal
het verlangen is zo groot
om te leven na de dood
liefde roept de liefde aan
om steeds hogerop te gaan
naar de Bron van eeuwig Licht…
God toont Zijn waar gezicht, want…Hij is de Zon…Hij is het Licht

MEER VAN WILLEKE’S EVANGELIEDJES