Project Description

EVANGELIEDJES  GRENZELOOS 2

In de zon die mij warm begroet
krachten van weer en wind
in het ritme van eb en vloed
en in de lach van een kind…
ja, in alles wat leeft, o Heer
zie ik Uw liefde meer en meer
en voel ik de Vader-hand
die mij omgeeft
herken ik Uw heilig Beeld
in alles wat leeft…
in voor en tegenspoed
in nood en overvloed
en in al wat gebeuren moet !

In het wonder van vorm en kleur
woorden die steeds onstaan
in gehoor, in smaak en geur
en in het licht van de maan…
ja, in alles wat leeft, o Heer
zie ik Uw liefde meer en meer
en voel ik de Vader-hand
die mij omgeeft
herken ik Uw heilig Beeld
in alles wat leeft…
in geboorte en voortbestaan
gedachtes die verder gaan
en in de Waarheid die ik leer verstaan !

In muziek, in dans en spel
steile rotsen en avond-rood
ja, zelfs in de kleinste cel
en het geheim van de dood…

Uw Liefde omhelst het al
is oneindig creatief
mijn God…ik heb U zo lief !

Uit U ontstond de aarde…haar loopbaan is Uw wens
Gij maakte haar met Liefde klaar tot een woonplaats voor de mens
vol zuiver inzicht scheidde Gij de zeeën van het land
en bronnen die ontsprongen door een teken van Uw hand…
met zorg plaatste Gij bergen, gaf de wateren hun glans
Gij bracht met grote Wijsheid dit alles in balans
en een Almachtig Licht hebt Gij toen aangedaan
waardoor de duisternis verdween en het leven kon bestaan…

Gij tooide deze aarde met kleur en bloemenpracht
niet enkel hebt Gij bomen maar ook brandnetels bedacht
op heuvels kwamen bossen en de dalen kregen gras
Gij schiep dit alles met een doel, zodat niets er “zomaar” was…
door licht en water wordt dit kleed tot groeien aangespoord
om volop vrucht te dragen, elk naar eigen soort
ja, zelfs het kleinste zaadje kent de zin van zijn bestaan
en als het doel bereikt is zal wat overblijft vergaan…

Gij vormde vis en vogels, elk naar soort en aard
voorzag de leeuw van moed en kracht, gaf snelheid aan een paard
de slang moest door het stof gaan, kreeg daarom sluwheid mee
een volgzame kudde-geest legde Gij in het hart van vee…
zo handelen alle dieren naar een ingebouwde wet
waarmee zij door Uw Wil in het leven zijn gezet
zodat een ziel verkrijgen zal hetgeen zij nodig heeft
wanneer zij op het laatst, als mens, de “vrije wil” beleeft…!

Ja, al wat is moet groeien in liefde en geduld
want hiermee is Uw Schepping doordrongen en gevuld
opdat de mens leert inzien de Waarheid van Uw Woord
en vrijwillig zal gaan naderen als hij Uw roepstem hoort…

Hoeveel kan worden verdragen… waar ligt de grens
van de pijn die machteloos toeziet
met het hart van een mens…?
en als ze me vragen “waarom heb je verdriet ?”
dan zal ik ze zeggen “om mezelf is dat niet
ik huil om mensen die radeloos zijn
hun leven beheerst door zorgen en pijn
ik huil om een wereld…een wereld in nood
maar het meest om de angst…de angst voor de dood”

Hoeveel kan worden verdragen… waar ligt de grens
om steeds weer te kunnen vergeven
met het hart van een mens…?
en als ze me vragen” waarom heb je berouw ?”
dan zal ik ze zeggen ’’ik nam het nooit zo nauw
niet met de waarheid en niet met de wet
mijn leven totaal in het duister gezet
ik wilde ervaren…zonder gebod
ik was ontrouw aan mezelf maar ook aan mijn God”

Hoeveel kan worden verdragen, waar ligt de grens
Ja, eindeloos groot is de liefde
in het hart van een mens…!

en als ze me vragen “waarom heb je plezier ?”
dan zal ik ze zeggen “het is maar tijdelijk hier
ik ben blij met hetgeen er voor mij valt te leren
dat liefde mijn hele leven kan keren
nu ken ik het doel…en weet waar het toe leidt
en daarom ben ik tot alles bereid”…

en als ze me zeggen “het leven heeft geen zin”
dan gaat heel mijn wezen daar dwars tegenin
want eens als dit lichaam zijn werk heeft gedaan
dan leg ik het af om weer verder te gaan
met al hetgeen ik hier heb geleerd…
dan volg ik de Stem die mijn hart heeft gekeerd !

Ik moest je vader noemen
jouw zaad was mijn begin
jij hield alleen maar van jezelf
deed slechts je eigen zin
en zelfs de muren kromden zich
bij `t horen van jouw stem
er trilde angst in elke hoek
verborgen vrees voor ‘hem’
nat van tranen…dag en nacht
de geur van zweet en bier
met ogen dichtgeknepen, wist ik ’hij is weer hier’…

Ik mag U Vader noemen
maar kan het bijna niet
want vader doet mij enkel pijn
brengt onrust en verdriet
is heerser met een stenen hart
van liefde zwaar berooid
zijn mond is strak…zijn ogen kil
geen tedere woorden ooit
en nu wilt U mijn Vader zijn
Die mij door `t leven leidt
maar ’Vader’ zeggen valt niet mee, geef mij een beetje tijd…

Ik wil U Vader noemen
nu ik Uw liefde ken
mijn Bron… mijn kracht en levenslicht
waar ik een kind van ben
mijn geest uit U ontsproten…
Uw vonk ligt in mijn hart
verdwenen zijn mijn angst en pijn…
de onrust en de smart
ik dank U eeuwig Vader
want U heeft mij laten weten
dat enkel aardse vaders… de liefde vaak vergeten…!

Heel wat jaren zijn er al verstreken
sinds jij stellig de beslissing nam
de stap te wagen in dit aardse leven
en als onschuldig kind ter wereld kwam…
God’s ogen zagen jouw begin
en al voelde jij je steeds te min
Hij droeg je door het duister heen
lief zusje…jij was nooit alleen

Zachtjes leidde Hij je in Zijn armen
zodat jij nu de ware Liefde kent
waarmee Hij heel de wereld wil omarmen
en waardoor jij zo vol vertrouwen bent…
de muur die jou bescherming gaf
die breekt Hij samen met je af
zodat de boosheid in je stilt
het maakt je zacht…het maakt je mild

Mijn lief zusje, ik wil God bedanken
met jou te leven is zo goed…zo fijn
hoe vreugdevol, ja…een en al genade
om samen kind van Hem te mogen zijn…
Hij, Die met zorg ons steeds omhult
Hij geeft ons wijsheid en geduld
Hij is de Liefde die ons bindt
Hij, onze Vader…onze Vrind…

U, Die met zorg ons steeds omhult
U geeft ons wijsheid en geduld
U bent de Liefde die ons bindt
U, onze Vader… eeuwige Vrind !!!

Als een vlinder zou ik even
willen dansen met jou
zweven op de golven van de wind
juichend onderweg
begroeten wij elkaar
terwijl het zonlicht ons bemint…

kom, ga mee en volg het licht…

Als een kind zou ik even
willen rennen met jou
springen over golven van de zee
vrij en onbevangen
stoeien met elkaar
zand, wind en water spelen mee…

kom, ga mee en volg het spel…

En als mens zou ik even
naast je willen staan
luisteren naar de golven van je hart
ruil ik mijn warmte
zekerheid en rust
voor al jouw angsten, pijn en smart…

kom, ga mee en volg je hart
dat brengt je in een huis
waar vrede woont, waar liefde heerst
hier hoor jij eigenlijk thuis
het is niet ver…een kleine stap
vanuit het moede hoofd
dat, gekweld door bergen wetenschap
de liefde heeft gedoofd…

Daal naar de ruimte in jouw hart
waar rust en vrede woont
waar de Schepper Zijn aanwezigheid
en liefde aan je toont

Als ik vermoeid Uw zetel in mij nader
dan vind ik rust bij U, hemelse Vader
ik leg me neer…
bij U mijn Heer
en terwijl ik in stille deemoed wacht
krijg ik weer kracht…

wanneer door angst ik het duister nader
roep ik tot U, o eeuwig trouwe Vader
en in mijn nood…
raakt U mij aan
diep in mijn hart word ik mij Uw liefde bewust
en kom tot rust…

en als door zorg mijn ziel zich laat verstoren
voel ik mezelf onzeker en verloren
U lijkt heel ver…
bij me vandaan
vol verlangen…
zoek ik Uw aanwezigheid
tot ik besef…
door angst misleid
was ik U even kwijt
dan daal ik af…
keer in mijn Zijn
en leg me aan Uw voeten neer
ik geef mijn zorgen…
de angst en pijn
aan U mijn liefste Heer
U neemt ze telkens weer
ik dank U Heer…

Bladeren, bladeren…allemaal bladeren
op de stoep en in de goot
zonder voeding gaan ze dood
blaadjes…overal in `t rond
als een deken op de grond
en de bomen… kaal en koud
zijn nog enkel schors en hout
ook al blijven bomen staan
`t is alsof ze slapen gaan…
bladeren, bladeren…allemaal bladeren
gouden, gelen, bruin en rood
bomen lijken minder groot
van hun groene kleed ontdaan
mogen zij ten ruste gaan
bomen…heel de zomer sterk
zijn vermoeid van `t vele werk
het wordt tijd dat heel het woud
weer een winterslaapje houdt…
bladeren, bladeren…overal bladeren
boom…jouw werken zijn zo groot
vogels nestelen in je schoot
die de mens in schaduw hult
en de lucht met zuurstof vult
`k zie je naakt hier voor me staan
boom…jij hebt je plicht gedaan
grijs en grauw is nu je tint
tot het voorjaar weer begint…
bonte deken warm zijn voeten, want de boom rust uit
in de aarde wordt gewerkt aan krachten voor de bruid
om bij warme zonnestralen naar het licht te gaan
en de BRUIDEGOM opnieuw te danken voor `t bestaan

MEER VAN WILLEKE’S EVANGELIEDJES